İki kahve lütfen, biri “Soğuk” biri “Tuzlu” olsun…

Şair bir arkadaşım çok acımasız konuştu, sen yazmıyor, çalıyorsun dedi. o günden beri kendime şair demedim, şiirci dedim. Hani şarkıcı gibi, başkalarının şarkılarını söylüyorum bende, belki biraz güzel söylüyorum, belki sahibi duysa bi daha söylememem için mahkemeye verir. Ama masumum, farkındalık yaratıyorum, önsöz de, kaynakça da ve hatta dipnotlarda adlarını andığım için vicdanımı temizliyorum. Saygıdeğer üstadım Ahmet Batman’a da aynı sınırlar çerçevesinde, bir aşık atışması gibi, “Soğuk Kahve”sine sohbet sebebi bu satırları yazıyorum. Bir gün karşılıklı oturup birer kahve içme ümidiyle.